zondag 8 maart 2026

Spring is in the Air

 

Foto ter illustratie 

 Spring is in the air.
Heerlijk na maanden van triest weer, kou, sneeuw, ijs, regen, eindelijk weer mooi weer.
Al een paar dagen was het lekker, maar dan moest ik werken en gisteren was het mistig.
Vandaag is het lekker. 

Het hele weekend alleen, mijn lieve vrouw naar ene vrouwenweekend en ik ben lekker thuis.
Had eerst het idee om naar de camping te gaan om het water er weer op te zetten, maar dat vind ik nog net te vroeg, weet niet wat de nacht temperatuur doet. is nog te dicht bij het vriespunt vind ik. Dus nog een paar weken gedult.

Thuis lekker bezig geweest, gisteren huishouden en een nieuw matras op het bed gelegd. Heerlijk, dat voel je wel. Een lamp opgehangen, dat is een verrassing voor mijn lieve vrouw en lekker gitaar gespeeld.

Vandaag de balkonschermen laten zakken en de stoelen weer goed gezet om op het balkon te zitten.
Heerlijk even buiten, de katten konden ook even mee en vonden het heerlijk op het balkon.

Hierboven een foto van een katjesbloesem.
Hier heb ik herinneringen aan uit mijn kindertijd. Op onze tuin achter de schuur hadden we zo'n boom en ik vond de katjes altijd heerlijk om te voelen. Lekker zacht. Nu ziet ik ze weer langskomen en komen die herinneringen weer boven. Mooi.

Geniet van het lekkere weer.

dinsdag 3 maart 2026

Aan de bergbeek (23)

 


Een poos niet geschreven, maar dat is omdat er omstandigheden waren.
Nu weer langzaam opkrabbelen en verdergaan.

Weer bezig geweest met aan de bergbeek, moet op gaan schieten want merk dat de verf langzaam slecht gaat worden. Heb na deze nog een deel te gaan, dus opschieten geblazen.
Of beter gezegd opschieten met die kwast.

Bij dit deel is het bos gedeelte af, nu de vlonder en waterkant en dan is dit deel ook klaar.
Hij wordt echt mooi.





zondag 8 februari 2026

Aanbidding als aspirant lid

 


Vandaag weer mee mogen oefenen als aspirant lid. Wat een zegen om dit te mogen doen.
Een weekend vol van de Heilige Geest en dicht in Zijn nabijheid.
In de kerk hadden we een conferentie 'ontzagwekkend'.
Vrijdag een avond met aanbidding om in Zijn Presence te komen met een mooi woord.

Zaterdag ochtend een seminar over aanbidding gedaan en die was mooi en confronterend.
Onze vier aanbiddingsleiders deelden hun getuigenis of waarom aanbidding en dat was mooi en ging diep.
Mijn struikelblok tegen gekomen en mijn angst door wat een van de aanbiddingsleiders vertelde waar ze zelf mee dealde. Zo herkenbaar. 
Ik in tranen en geraakt en na afloop ook tegen haar gezegd. En dat kwam door de hoge emotie er bijna niet uit, maar ze begreep me gelijk en zag het al aan me dat het me raakte. Ze heeft gebeden voor vrijheid en dat die muren omver geworpen worden en dat ik in vrijheid mag aanbidden en spelen, zonder angst.

Voorafgaand aan de seminar waren we eerst in de grote zaal waar alle mensen verzamelden. 
We moesten in twee rijen staan en vanaf de ene kant begonnen we door de rijen heen te lopen en iedereen waar je langsliep kwam met een zegen of een woord. Je mocht niet ergens stilstaan maar doorlopen en dat was diep en wat een woorden hoorde ik onderweg. Als je aan het einde kwam ging je zelf in de rij staan en zegende je een ieder die langs jou kwam. Dit ging diep en een hoop die in tranen door de rijen liep.

's Middags lekker thuis geweest en mijn muziek door genomen en de rust gepakt omdat ik vanmorgen vroeg aanwezig moest zijn. Acht uur in de kerk om te soundchecken en daarna met de hele band de puntjes op de i zetten. Dit was gaaf en ging nu al diep. Na afloop mijn spullen opgeruimd zodat er geen instrument zonder spelend lid op het podium achterblijf. Zo blijft het netjes en schoon op het podium. Ik stond er in de volle rust en heb genoten van ieder moment. Op naar de volgende en bidden dat ik snel volwaardig lid mag zijn om te mogen dienen. Heb complimenten gehad en aandachtpuntjes waar ik de volgende keer mee aan het werk kan. De aanbiddingsleider was tevreden met wat ik heb gedaan en zegende me met nog meer vrijheid in het spelen.

woensdag 7 januari 2026

Gitaar project (vervolg van eerder)


Een project waar ik al een poos mee bezig ben en nu af kan maken.
Mijn strat project. Spannend om te doen, want als ik het niet goed doet is de gitaar verpest, maar.............

๐ŸŽต๐Ÿ˜„Het is gelukt ๐ŸŽธ๐ŸŽถ

Begonnen met de hardware. Van zilver naar goud gegaan. Al een heel ander gezicht en enorm blij mee. Maar het spannendste moest nog komen. De pickups, oftewel de elektronica.
Vorige week besteld en gisteren ontvangen. De oude slagplaat eraf en kabeltjes doorknippen. Nu kan ik niet meer terug en moet het goed gaan. 
De nieuwe pickup is plug and play. Geen soldeerwerk, stekkertjes aansluiten en spelen. De pickups gaan pop een 9v batterij blokje en die kan ik alleen onder de slagplaat kwijt en om die te wisselen zou ik iedere keer de slagplaat los moeten schroeven.
De oplossing zag ik al snel bij de gitaarwinkel. Een usb batterij die ik op kan laden en op de achterkant van de gitaar heb. Het is de cover van waar de veren van de tremolo zitten.
Alleen daar moet ik solderen. Gelukkig heb ik een soldeerbout, maar dit is toch spannend.

Drie draadjes moet ik solderen. Ik dacht twee omdat de stekker van de batterij twee draadjes was. Dus dat gesoldeerd en de derde los gelaten, ik dacht dat is aarde.
Allen vastschroeven en testen.
Geen geluid.
Alles openmaken en kijken waar dat derde draadje moet. Gevonden aan de jackplug. Weer solderen en voordat ik alles weer dichtmaak even testen.
En....
๐ŸŽถ๐ŸŽตGeluid.๐ŸŽต๐ŸŽถ

Nu snel alles dichtmaken en nog een keer testen. Alles werkt. Even snel wat presets uit d eline6 geladen en even spelen. Klinkt mooi en lekker. Ik ben tevreden.

Zie hieronder het eindresultaat, wat een mooie gitaar heb ik.
De naam van de gitaar, want een gitaar heeft een naam is, zie na de foto.




Rosewood




woensdag 31 december 2025

2025

 


2025

Wat een jaar was dit. Veel mooie momenten door het jaar heen, maar een afsluiting die niet fijn is. Voor mij staat de tijd even stil en bevat ik het nog niet dat, nu ik dit schrijf, de laatste dag van het jaar is. Voor mijn gevoel is het nog Oktober, want daar staat de tijd stil.

Tot Oktober een jaar waar ik samen met Roos ons hebben ingezet om weer lid te worden van onze kerk Nehemia. Enter the family gevolgd en mooie mensen leren kennen. In de kerk ok weer vele oude bekenden ontmoet en mooie gesprekken.

Roos gaat weer dienen in de keuken wat ze ondertussen met plezier doet en ik mag na auditie te hebben gedaan mijn verlangen gaan uitvoeren. Meespelen in het Riverteam.
Voorlopig als aspirant lid en onder de vleugels van een van de aanbiddingsleiders.
Dit is veilig en mooi en gezegend. Het is niet zomaar mijn partij spelen en zo van 'kijk mij eens leuk spelen'. Nee, het is iets meer dan dit.
JE staat als muzikant in de frontlinie. En is dit spannend, ja.
Als ik een dienst mag meespelen of oefenen is het goed voorbereiden. IN gebed de setlist doorspelen en aandacht geven aan de moeilijke delen. Een mooi proces en een fijn gevoel als alles samenkomt en op het podium goed gaat.
Ik kijk ernaar uit nog velen jaren deel te mogen hebben aan het Riverteam.
Ook de avonden met het team zijn fijn. Connecten met elkaar en zo elkaar leren kennen en er voor elkaar zijn. Dat is een zegen.

Het campingseizoen was fijn. Een plek van rust en zegen.
IN de zomervakantie een plek van aanbidding en studie.
Door de blog heen zie je mijn avonturen hier op deze mooie camping waar God echt aanwezig is. 

Werk.
Een vast contract en waar ik op mijn plek zit. Leuke collega's waar ik  goed mee kan samenwerken. Hier hoop ik nog vele jaren deel van te zijn en veel mooie producten te mogen maken en samenstellen.

En dan...
Herfstvakantie.

Een week lekker op onze geliefde plek. Even in de rust.
24 oktober, Roos gaat lekker wandelen en ik ben in de caravan alles klaarzetten, want we krijgen die avond bezoek en eters. Maar zover komt het niet.
Een telefoontje dat het niet goed gaat bij mijn vader, ze zijn hem aan het reanimeren.
Roos bellen dat ze onmiddellijk terug moet komen en de wereld gaat op stil.
Even later telefooncontact met het thuisfront en het bericht krijgen dat ze gestopt zijn met reanimeren en dat mijn lieve vader is overleden.

Alles staat stil. We pakken snel de belangrijkste spullen en gaan naar huis en dan breekt er een tijd aan met regelen, opruimen, verdriet, pijn en gemis.
Een week lang regelen voor de uitvaart. Veel bij mijn vader op bezoek bij het uitvaartcentrum. Vragen, wat is er gebeurt allemaal. Recherche op bezoek om onze vragen te beantwoorden. Dit omdat ze hem na het overlijden hebben meegenomen voor onderzoek. Er heet zich het een en ander afgespeeld waar ik niet over ingaat nu.
Door die gesprekken is alles duidelijk en kunne we gaan beginnen aan de volgende stappen.
Het huis leeghalen. Vreemd om zo door de spullen te gaan van papa. Zijn persoonlijke dingen.
We zijn nu twee maanden verder en nog een keer naar zijn huis. De laatste puntjes afwerken en dan afscheid nemen van zijn huis. Een plek waar ik een gedeelte van mijn jeugd heb gewoond. Waar ik veel heb meegemaakt, waar ik mijn plekje had. Afscheid nemen van de wijk waar ik ben opgegroeid. 

Gisteren mijn papa op wezen halen. Bij de uitvaartondernemer langs geweest om engeltjes te vullen met zijn as. Zijn urn die nu even bij ons is. We gaan met onze oom en tantes een geschikt moment afspreken en dan gaan we hem uitstrooien op een plek waar hij vroeger graag was. Samen met een beetje as van zijn grote geliefde. En dan is er een hoofdstuk voorgoed afgesloten.

En dan mag ik vooruit gaan kijken.
2026.
Verwachtingen? Nee, daar denk ik nog niet aan. Ik leef met de dag en plan nog maar kort vooruit. Gaat ik genieten? Een beetje vreemd misschien om dit na het overlijden van mijn papa te schrijven. Ja, ik wil gaan genieten. Muziek maken. God zoeken en vasthouden. Dieper in Zijn woord. Uitkijken naar vele mooie zingen. Herinneringen maken met mijn lieve Roos. Onze relatie met elkaar en met God naar een hoger niveau brengen. Samen genieten en van elkaar houden. En de rest?
Mijn liefde voor Roos en God zijn het belangrijkste. Daar gaat niemand iets aan veranderen en daar vecht ik voor.
Mijn relatie met mij zusje onderhouden. We zijn door alles heen dichter naar elkaar gegroeid. Zorgen voor elkaar en ook met haar herinneringen maken.  Ik ben blij en dankbaar voor zo'n lief zusje.





Aan de bergbeek (22)

 


Het is even geleden. Door omstandigheden een poosje niks gedaan aan dit project.
Maar een paar dagen terug weer opgepakt. Tussen de laatste post van de bergbeek en nu heb ik wel meer geschilderd, maar niet gepost. Nu is de tijd er om weer te posten en ook weer op te pakken om te schilderen.

Dit deel is ondertussen ook bijna klaar en het is rustgevend om te doen.
Hierna nog iets minder als anderhalf deel en dan is aan de bergbeek klaar en kan ik hem in de vernis zetten en inlijsten. Dan krijgt hij een mooie plek in de slaapkamer.

zondag 14 december 2025

UPDATE Jordy

 


UPDATE Jordy,

Lieve Jordy is gelukkig vrijdag weer thuis gekomen.
Heeft een operatie ondergaan en er zijn nierstenen verwijdert.
Alles is goed gegaan, nu mag hij lekker thuis opknappen en weer beter worden.
Hier ben ik zo blij mee.


donderdag 11 december 2025

Jordy is ziek :(


 Lieve Jordy,

JE bent nu in het dieren hospitaal. Hopelijk gaat het goed met je. Ik mis je.
JE bent ziek, kan niet plassen en je heb dus weet i nu, nierstenen. Morgen gaan die eruit.
Ben net even bij je wezen kijken, je bent de hele dag al daar en heb een katheter en je word gespoeld om de urine uit je blaas te halen en je blaas schoon te maken.

Ik ben er goed op tijd bij en heb gelukkig gezien dat je pijn had. En ik heb ingegrepen.
Net even bij je geweest en je ligt er stil bij. Een kap op je hoofd om niet aan de wond te zitten en je vind het maar niks. Hopelijk morgen beter, na de operatie.
Ik kom je zo snel mogelijk halen en dan ben je weer bij ons.
Ik hou van je lieve Jordy.

zondag 12 oktober 2025

Repeteren met het Riverteam en gelijk debuut in de dienst.

 


Ik gaat eerste een week terug in het verhaal.
Ik stuur een appje naar de aanbiddingsleider waar ik aan gekoppeld ben. Hij neemt me mee op reis en begeleid me o de weg als lid van het Riverteam.
Ik vraag wanneer ik weer mag repeteren en hij antwoord dat hij dienst heb ik ik mee mag repeteren.

Ik krijg zaterdag avond een berichtje waar de setlist in staat en hoe hij het allemaal in gedachte heeft voor de band. Aanwijzingen voor iedereen en ik kan aan de slag.

Eerst alles op een rijtje zetten, aanpassen waar nodig en de muziek uitprinten en in mijn tablet zetten. Ik kan de komende week aan de slag dacht ik.
Iedere avond een half uurtje tot een uurtje geoefend en het ging lekker. Wel spanning voor een paar delen, maar ik vertrouw erop dat het goed gaat komen.

Nu naar de repetitie.
Om kwart over acht moest ik aanwezig zijn. Alles uitpakken en aansluiten en dan is de soundcheck. In ear monitor afstellen, ben ik zelf goed gestemd. Nog wat aanwijzingen van de aanbiddingsleider en gebed voor het team en de dienst. 
De aanbiddingsleider zei na het gebed, als je het goed doet, mag je met de dienst blijven staan.
Wauw, dat is een verrassing.

De repetitie ging lekker en ik voelde me op mijn gemak.
Rond tien uur zijn we klaar en gaan we even naar achteren om koffie te drinken.
De aanbiddingsleider vroeg hoe ik het vond gaan en of ik bleef staan. Ik voelde me goed en blijf staan zeg ik, dan gaan we ervoor zegt hij.

Half elf, het gaat beginnen. Alles gaat goed, de overgangen met de nummers gaan goed. Op een deeltje iets te enthousiast met inzetten, maar dat geef niet. De aanbidding is klaar en de preek begint. Ik zet mijn spullen op standby en gaat naar mijn plek om te luisteren naar de preek.

Toen drong tot me door, wat is er zojuist gebeurt?
Heb ik echt meegespeeld in de dienst?
Echt wel. Gaaf, wauw. En het is goed gegaan.

NA de preek nog terug op het podium voor de afsluiting en slotlied en daar hebben we nog even lekker los gegaan. Dat was leuk en dit smaakt naar meer.

Afgelopen. 
We ruimen op en doen met elkaar nog danken voor de dienst.

Heb een opmerking gehad dat ik niet bij alles hoeft in te zetten, maar dat gaat ik vanzelf wel leren, komt goed zegt de aanbiddingsleider.
Volgende maand weer meedoen met de repetitie en met de dienst zien we dan wel weer.
Een stap tegelijk.




zondag 21 september 2025

Hemeltijd 2025 Voorwaar(ts) de zondag


En dan is het alweer de laatste dag en ook bijna het einde voor Hemeltijd.
Voorwaar(ts). Een hoopvolle toekomst, een nieuw begin...
Woorden die het weekend besproken zijn. Vooruit kijken...

Vanmorgen begonnen we met een heerlijke brunch. Iedereen die dit weekend aanwezig was bij Hemeltijd was aanwezig en mocht mee-eten, ongeacht welk arrangement je had gekozen.
Er werd gezellig gekletst onder elkaar, mooie gesprekken met onze tafelgenoten deze ochtend.

En tijdens en na de brunch de getuigenissen. Hoe had men dit weekend ervaren, wat was een hoogtepunt, wat had je voor ontmoeting met God, of met andere mensen.
Er waren vele getuigenissen, bemoedigend en mooi. Vele verhalen van hoe mensen door de jaren heen deze conferentie hebben ervaren. Mooi om te horen.

En dan zijn we weer een stukje dichter bij afscheid nemen van dit alles, maar eerst nog lekker aanbidden en het avondmaal. Een belangrijk onderdeel van deze conferentie. Stilstaan bij wat Jezus heeft gedaan voor ons. Hem hierin eren en danken. Gedenken en vieren. Twee tegenstrijdige dingen als je bedenk aan wat Jezus heeft moeten doormaken in die laatste 18 uur, maar ook weer mooi aan de overwinning die hierdoor is behaald. Dank U Jezus voor Uw kostbare bloed.

Nog mooie toespraak en woorden van Elisa over de hele conferentie en dan is het tijd voor afscheid nemen van Heeltijd. Met het nummer Hemeltijd achter Reni en Elisa aan naar de koffie en taart. Vieren van deze geweldige conferentie en afscheid nemen van elkaar. Elkaar bedanken voor het vertrouwen, mooie woorden, knuffels. Mensen die we misschien nooit meer zien, tenminste niet op aarde, maar wel in de hemel. En dan zetten we dit voort. Dan is het echt Hemeltijd.
Andere mensen die we zeker nog terug gaan zien. Tot ziens bij bijvoorbeeld weer de Betteld, of Opwekking, of een concert van wie dan ook in het land.

Een bedank en even in het zonnetje zetten van het mooie team die iedere jaar weer iets moois wist neer te zetten, het Hemeltijd team. Van voorbereidingen, tot  aankleding, dans, workshops, gebed, een luisterend oor, catering, muziek, lucht, geluid. De enorme gezelligheid met de bonte tijd. Ik gaat dit alles missen, maar het heeft een speciale plek in mijn hart.

Na afloop, mijn maatje Glenn geholpen met zijn spullen opruimen. Hij is flink door zijn rug gegaan en kan bijna niets meer. Aangeboden en geholpen. Dankbaar was hij hierom. Een mooie man, met het hart op de juiste plaats. Heel veel zegen voor hem en de hele band.
Mensen die ik door de jaren heen heb leren kennen als liefdevolle mensen.

Er is zo door de jaren heen een hoop gebeurt tijdens deze conferentie.
Hier ben ik mezelf tegen gekomen, diepe aanrakingen van God gehad. Waar Hij me in Zijn liefdevolle armen heeft genomen. Waar Hij me stil heeft gezet om mezelf te vormen. Waar Hij mij heeft gevormd.
Hier heb ik mogen uitstappen in vele manieren van aanbidding. Mijn stem mogen gebruiken, mijn instrument mogen gebruiken. Hier is mijn honger naar meer ontstaan, mijn diepe aanbidding is hier gevormd. Hier zijn de stappen ontstaan richting het podium. Hier heeft God gesproken dat ik op het podium komt. En die stap is nu binnen bereik.

Op dit moment van schrijven ben ik aspirant lid van het Riverteam van mijn kerk. Mag ik mee oefenen en mijn plekje ontdekken in dit mooie team, waar ik al kennis mee heb gemaakt. Een grote droom en verlangen is het podium op de Betteld, meespelen in de worship tijdens de vakantieweken. Wie weet dat dit gaat gebeuren. God leid me de weg en open deze deur al sik eraan toe ben. Dank U Heer voor wat U doet met mij, Dat U mij geneest, mijn talenten laat ontdekken en gebruiken.

Een zin uit het lied Hemeltijd, er is overal een tijd voor...
Deze zin dekt dit hele weekend. Hemeltijd, de conferentie is ten einde. Op naar de Hemeltijd in de Hemel.